Τιμωρία

 

Σκηνή 1η

Εσωτ/γκαράζ αυτοκινήτου/πρωί/Καλοκαίρι 1990

Η σκηνή ξεκινάει σε ένα γκαράζ στο υπόγειο ενός σπιτιού. Η κάμερα είναι κινητή και δείχνει αργά τον εσωτερικό χώρο του γκαράζ.

ΝΕΝΤ(off):          Το όνομα μου είναι Νεντ και είμαι 17 ετών…

Η κάμερα κλείνει και πέφτουν οι τίτλοι έναρξης. Άνοιγει και δείχνει άλλο σημείο του γκαράζ με τον ίδιο τρόπο που έγινε και πριν.

ΝΕΝΤ(off):          …ο πατέρας μου είναι εκδότης και λέγεται Ρόμπερτ (σιωπή), ο άλλος μου πατέρας ονομάζεται Τζέρρυ και είναι συγγραφέας…

Ξανακλείνει και συνεχίζουν οι τίτλοι. Ανοίγει και συνεχίζει την περιήγηση του χώρου του γκαράζ.

ΝΕΝΤ(off):          …η μητέρα μου είναι η Έμμα (σιωπή), και είναι πόρνη…

Ότι και πριν.

ΝΕΝΤ(off):          Ποιό είναι το πιο σημαντικό που πρέπει να απαντήσω; (σιωπή) Γιατί η μάνα μου είναι πόρνη ή γιατί έχω δύο πατεράδες; (σιωπή) Το ένα προϋποθέτει το άλλο…

Ότι και πριν. Όταν ανοίγει η σκηνή φαίνεται ένα αυτοκίνητο με ανοικτό το καπό και κάποιον να έχει σκύψει στην μηχανή. Δεν δείχνει πρόσωπο και η κάμερα γυρίζει γύρω από το αυτοκίνητο.

ΝΕΝΤ(off):          Εγώ; (παύση) Εγώ θα δώσω την λύση…

 

Σκηνή 2η

Εσωτ/σαλόνι/πρωί/10 χρόνια πριν

Ο Ρόμπερτ βρίσκεται στο σαλόνι του σπιτιού του, κάτω από την εσωτερική σκάλα που οδηγεί στον πρώτο όροφο και φωνάζει την γυναίκα του και τα παιδιά του να κατέβουν.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Τι θα γίνει; Θα κατεβείτε; Κοντεύει μεσημέρι. Νέντ; Έμμα; Άντε!

ΕΜΜΑ(off):       Τώρα! Φοράω την ζακέτα στην μικρή κι έρχομαι. Ο Νεντ κατέβηκε;

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Νεντ;

ΝΕΝΤ:                   Έρχομαι!

Ο Νεντ κατεβαίνει την εσωτερική σκάλα με μια τσάντα γεμάτη παιχνίδια, όπου σκορπίζονται στην πορεία.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Που τα πας όλα αυτά; (γελάει).

ΝΕΝΤ:                   Στο Τορτσέλλο μπαμπά. Θα παίζουμε με την Τζούλι.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Το ποδήλατό σου αρκεί. Δεν τα χρειάζεσαι όλα αυτά.

ΝΕΝΤ:                   Μα μπαμπά…

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Νεντ σε παρακαλώ, θα αργήσουμε. Έμμα;

ΕΜΜΑ(off):       Κατεβαίνω.

Ο Νεντ ανεβάζει την  σακούλα με τα παιχνίδια πάνω και η Έμμα κατεβαίνει με το παιδί αγκαλιά στο αριστερό της χέρι και στο δεξί κρατάει μια βαλίτσα.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Έλα να σε βοηθήσω. Δώσε μου την μικρή.

ΕΜΜΑ:                 Εξυπνάκια. Πάρε καλύτερα την βαλίτσα. Το χειρόγραφο της κυρίας Άμπερνιθ το πήρες μαζί σου να το διαβάσεις;

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Ναι το έχω ήδη στο αυτοκίνητο. Νεντ; Τελείωνε.

ΕΜΜΑ:                 Χαίρομαι πολύ που αποφασίσαμε φέτος να πάμε στο Τορτσέλλο όλοι μαζί, σαν (παύση) οικογένεια.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Σαν πραγματική οικογένεια. (σιωπή) Κι εγώ χαίρομαι που ξαναπάμε μετά από τόσα χρόνια. Σε ευχαριστώ.

ΕΜΜΑ:                 Εγώ σε ευχαριστώ. Που με συγχώρεσες. (σιωπή) Που με δέχτηκες πίσω.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Το ξέρεις πόσο σ’ αγαπώ. (παύση) Θα έκανα τα πάντα για σένα.

Ο Νεντ κατεβαίνει την σκάλα με μια μικρή τσάντα γεμάτη από παιχνίδια.

ΝΕΝΤ:                   Μόνο αυτά;

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Χαχαχα, εντάξει. Δώσε το αρκουδάκι στην αδελφή σου. Πάμε.

Η Έμμα και τα μικρά βγαίνουν από το σπίτι. Ο Ρόμπερτ κοιτάει το σπίτι και χαμογελάει. Βγαίνει και κλειδώνει την πόρτα.

 

Σκηνή 3η 

Εξωτ/αυτοκίνητο σε κίνηση/ λίγο μετά.

Ο Νεντ βρίσκεται στο πίσω κάθισμα με την αδελφή του η οποία είναι σε ειδικό κάθισμα για μωρά, δεμένη με ζώνη. Ο Ρόμπερτ οδηγάει και η Έμμα είναι στην θέση συνοδηγού.

ΝΕΝΤ:                   Μπαμπά είναι ωραία στο Τορτσέλλο;

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Ναι, αγόρι μου. Τέτοια εποχή είναι πολύ όμορφα. Θα περάσουμε όλοι πολύ καλά. Θα δεις.

ΝΕΝΤ:                   Πολύ χαίρομαι που θα είναι και η Τζούλι με τους γονείς της. Αλλιώς θα βαριόμουν.

ΕΜΜΑ:                 Θα γνώριζες άλλα παιδιά. Δεν θα βαριόσουν.

ΝΕΝΤ:                   Προτιμώ την Τζούλι.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Θυμάσαι το πρώτο βιβλίο του Σπινκς;

ΕΜΜΑ:                 Ναι. (παύση) Πως σου ήρθε αυτό;

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Γυρίζεται ταινία. Τον επόμενο χρόνο θα είναι στους κινηματογράφους.

ΕΜΜΑ:                 Μάλιστα. (σιωπή) Ευρωπαϊκή ή Αμερικάνικη παραγωγή;

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Αμερικάνικη. Εμπορική ταινία, δυστυχώς.

ΕΜΜΑ:                 Έπρεπε να το είχες εκδώσει τότε εσύ.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Δεν ήξερα ότι θα έχει τόσο μεγάλη επιτυχία. Δεν το πίστεψα το βιβλίο.

ΕΜΜΑ:                 Το βιβλίο ήταν καλό. Απλά δεν ήθελες.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Ναι, δεν ήθελα.

ΕΜΜΑ:                 Ας, μην τα σκαλίζουμε πάλι.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Δεν έχει να κάνει με το θέμα. Απλά το ανέφερα γιατί το έμαθα πρόσφατα.

ΕΜΜΑ:                 Μίλησες με τον Τζέρρυ;

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Όχι.

ΝΕΝΤ:                   Ποιός είναι ο Τζέρρυ; Φίλος σου μπαμπά;

ΡΟΜΠΕΡΤ:          (ειρωνικά) Της μητέρας σου…

ΕΜΜΑ:                 Μην αρχίσεις σε παρακαλώ. Είπαμε να το αφήσουμε.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Συγγνώμη.

ΕΜΜΑ:                 Πέρασαν τόσα χρόνια…

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Δεν είναι κάτι που ξεχνιέται εύκολα. Η προδοσία είναι σαράκι που τρώει…

ΕΜΜΑ:                 Ρόμπερτ σε παρακαλώ. Τα παιδιά…

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Μάλλον φταίει το ότι επιστρέφουμε εκεί. Αναμνήσεις ευχάριστες και δυσάρεστες.

ΝΕΝΤ:                   Ποιός είναι ο Τζέρρυ; Ποιός είναι ο Τζέρρυ;

ΕΜΜΑ:                 Ένας φίλος μας Νεντ, ησύχασε.

ΝΕΝΤ:                   Ποιός είναι ο Τζέρρυ; Ποιός είναι ο Τζέρρυ; Ποιός είναι ο Τζέρρυ;

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Κόφτο μικρέ.

ΝΕΝΤ:                   Ποιός είναι ο Τζέρρυ; Ποιός είναι ο Τζέρρυ;

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Νεντ αν το ξαναπείς θα σε χτυπήσω.

ΕΜΜΑ:                 Έλα Ρόμπερτ, μικρό παιδί είναι. Μην ξεσπάς πάνω του.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          (οργισμένος) Δεν ξεσπάω κάπου. Υποννοείς κάτι;

ΕΜΜΑ:                 Ηρέμησε σε παρακαλώ. Οδηγείς.

ΝΕΝΤ:                   Ποιός είναι ο Τζέρρυ; Ποιός είναι ο Τζέρρυ;

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Τώρα θα δεις ποιός είναι ο Τζέρρυ…

ΕΜΜΑ:                 Ρόμπερτ τι κάνεις;

ΝΕΝΤ:                   Αααααα…

Ο Ρόμπερτ στρίβει στην θέση του και προσπαθεί με το χέρι του να χτυπήσει τον Νεντ. Ο μικρός του πιάνει το χέρι και δεν του το αφήνει επειδή φοβάται. Το αυτοκίνητο μπαίνει στο αντίθετο ρεύμα. Σκηνή από την νταλίκα που έρχεται καταπάνω τους και τους κορνάρει. Ο Ρόμπερτ προσπαθεί να πάρει το χέρι του αλλά ο Νεντ δεν το αφήνει. Η Έμμα ουρλιάζει. Σύγκρουση της νταλίκας με το αυτοκίνητο. Σκηνή από το αυτοκίνητο που έχει αναποδογυρίσει και βγάζει καπνούς.

Σκηνή 4η

Εσωτ/νοσοκομείο/θάλαμος ανάρρωσης/βράδι ίδιας μέρας.

Πλάνο στην Έμμα που βρίσκεται στο κρεββάτι του θαλάμου με επιδέσμους στο κεφάλι και μώλωπες στο πρόσωπο. Ο γιατρός και μια νοσοκόμα βρίσκονται στο δωμάτιο. Η Έμμα συνέρχεται.

ΕΜΜΑ:                 Που βρίσκομαι; Τι έγινε;

ΓΙΑΤΡΟΣ:              Ηρεμήστε κυρία μου. Πως είστε; Πονάτε;

ΕΜΜΑ:                 Ρό… Ρόμπερτ; Τα παιδία μου.

ΓΙΑΤΡΟΣ:              Σας παρακαλώ μην κάνετε απότομες κινήσεις. Προσπαθείστε να ηρεμήσετε λίγο.

ΕΜΜΑ:                 (κλαίγοντας) Θέλω τον άντρα μου. Τα παιδία μου, που είναι τα παιδιά μου; Νεντ; Άλις;

ΓΙΑΤΡΟΣ:              Ο άντρας σας κυρία μου είναι καλά. Απλά δεν έχει συνέλθει ακόμα.

ΕΜΜΑ:                 Τα παιδιά μου;

ΓΙΑΤΡΟΣ:              Ο μικρός είναι σε κρίσιμη κατάσταση. Θα χρειαστεί αίμα για να γίνει η εγχείρηση γιατί αλλιώς…

ΕΜΜΑ:                 Αλλιώς τι; Μιλήστε μου ανοιχτά.

ΓΙΑΤΡΟΣ:              Δυστυχώς, ο γιος σας θα χάσει το μάτι του αν δεν γίνει η εγχείρηση και ίσως και την ζωή του.

ΕΜΜΑ:                 (κλαίγοντας) Οχι, το μωρό μου… Η Άλις μου είναι καλά έτσι γιατρέ;

ΓΙΑΤΡΟΣ:              Εεε..

ΕΜΜΑ:                 (αναστατωμένη) Τι συμβαίνει; Γιατί δεν μιλάτε γιατρέ; Τι έπαθε το κοριτσάκι μου; Έχει χτυπήσει;

ΓΙΑΤΡΟΣ:              Σας παρακαλώ κυρία μου, μην αναστατώνεσται.

ΕΜΜΑ:                 (φωνάζοντας) Πείτε μου. Που είναι η Άλις μου; Θέλω να την δω τώρα.

ΓΙΑΤΡΟΣ:              Ηρεμήστε. Λυπάμαι κυρία μου αλλά δεν τα κατάφερε η μικρή.

ΕΜΜΑ:                 (ουρλιάζοντας) Όχι. Μου λέτε ψέμματα. Το παιδί μου. Άλις; Το παιδί μου…

ΓΙΑΤΡΟΣ:              Κυρία Ντίκενς την ηρεμηστική ένεση σας παρακαλώ.

ΝΟΣΟΚΟΜΑ:     Μάλιστα κύριε Γκέϊμπλ!

Ο γιατρός έχει πιάσει την Έμμα από τα χέρια ενώ αυτή ουρλιάζει και κλαίει. Η νοσοκόμα της κάνει την ένεση και η Έμμα αρχίζει και κοιμάται.

Σκηνή 5η

Εσωτ/νοσοκομείο/διάδρομος/απόγευμα επόμενης μέρας.

Η Έμμα με έναν επίδεσμο στο κεφάλι και ο Ρόμπερτ με δεμένο το δεξί του χέρι βρίσκονται στο διάδρομο έξω από το θάλαμο του Νεντ. Τον παρακολουθούν από το παράθυρο. Είναι στο κρεββάτι συνδεδεμένος με μηχανήματα και δεμένο το μισό του κεφάλι.

ΕΜΜΑ:                 Ρόμπερτ χάσαμε το κοριτσάκι μας. Δεν θα αντέξω να χάσουμε και τον Νεντ.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Δεν θα τον χάσουμε.

ΕΜΜΑ:                 (κλαίγοντας) Κοίτα πως είναι το μωρό μου. Ο άγγελος μου…

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Έμμα πρέπει να είμαστε δυνατοί. Δεν πρέπει να καταρρεύσεις.

ΕΜΜΑ:                 Δεν μπορώ…

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Μπορείς. Πρέπει να δώσουμε αίμα στο παιδί.

ΕΜΜΑ:                 (σκουπίζοντας τα δάκριά της με το μανίκι της) Περιμένω τον γιατρό με τις εξετάσεις. Μετά θα μας πάρουν αίμα. Ας μου το πάρουν όλο, αρκεί να ζήσει το μωρό μου.

Σφήνα στον γιατρό που έρχεται κρατώντας έναν φάκελο με χαρτιά.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Γιατρέ εντάξει με τις εξετάσεις; Που θα πάμε για το αίμα;

ΓΙΑΤΡΟΣ:              Σας παρακαλώ πολύ πρέπει να μιλήσουμε πρώτα. Ελάτε μαζί μου στο γραφείο μου.

ΕΜΜΑ:                 Τι συμβαίνει γιατρέ; Υπάρχει πρόβλημα με τον Νεντ;

ΓΙΑΤΡΟΣ:              Όχι κυρία μου. Αλλού είναι το πρόβλημα;.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Τι ακριβώς συμβαίνει; Πες τε μου. Βρήκατε κάτι στις εξετάσεις;

ΓΙΑΤΡΟΣ:              Ακολουθείστε με σας παρακαλώ.

Ο γιατρός φεύγει μπροστά και ακολουθούν η Έμμα και ο Ρόμπερτ πίσω του στον διάδρομο του νοσοκομείου. Η Έμμα γυρίζει και κοιτάζει τον Ρόμπερτ. Πλάνο στον Νεντ από το παράθυρο του θαλάμου.

Σκηνή 6η

Εσωτ/νοσοκομείο/γραφείο γιατρού/ λίγο μετα.

Ο γιατρός ανοίγει την πόρτα του γραφείου του και ακολουθούν η Έμμα και ο Ρόμπερτ. Ο γιατρός κάθεται στην καρέκλα πίσω από το γραφείο τους και αφήνει τον φάκελο να πέσει στο γραφείο.

ΓΙΑΤΡΟΣ:              Καθήστε σας παρακαλώ.

Ο Ρόμπερτ και η Έμμα κάθονται στις καρέκλες δεξιά και αριστερά αντίστοιχα μπροστά από το γραφείο του γιατρού.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Πείτε μου σας παρακαλώ τι συμβαίνει;

ΓΙΑΤΡΟΣ:              Πήραμε δείγματα αίματος και από τους δυό σας.

ΕΜΜΑ:                 Και;

ΓΙΑΤΡΟΣ:              Κυρία μου εσείς μπορείτε να δώσετε αίμα για τον γιό σας.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Γιατί εγώ δεν μπορώ; Συμβαίνει κάτι με το αίμα μου; Είμαι μήπως άρρωστος;

ΕΜΜΑ:                 (χαμηλώνει τα μάτια)Γιατρέ, (σιωπή) εννοείτε πως…

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Έμμα τι συμβαίνει;

ΓΙΑΤΡΟΣ:              Είστε παντρεμένοι;

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Ναι και βέβαια.

ΓΙΑΤΡΟΣ:              (απευθύνεται στην Έμμα) Πρόσφατα;

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Όχι, παντρευτήκαμε το 1970. Όμως δεν καταλαβαίνω που το πάτε. Τι σχέση έχει αυτό με τις εξετάσεις μου;

ΓΙΑΤΡΟΣ:              Και τα δύο παιδία είναι δικά σας;

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Ναι, ο Νεντ γεννηθηκε το 1972 και η Άλις το 1976.

ΓΙΑΤΡΟΣ:              Λυπάμαι κύριε μου αλλά το αγόρι δεν είναι δικό σας παιδί.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          (έκπληκτος) Πως είπατε; Έμμα τι λέει;

ΕΜΜΑ:                 Ρόμπερτ…

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Έμμα μου είχες πει ότι… (σιωπή) Η συζήτηση που κάναμε εκείνο το βράδυ στο ξενοδοχείο στην Βενετία. Θυμάσαι;

Σκηνή 7η

Εσωτ/Βενετία/δωμάτιο ξενοδοχείου/βράδι/7 χρόνια πριν

Η Έμμα βρίσκεται στο κρεββάτι και διαβάζει. Ο Ρόμπερτ κοιτάζει έξω από το παράθυρο.

ΕΜΜΑ:                 Άυριο θα πάμε στο Τορτσέλλο ε; Ωραία θα είναι.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Ναι…

ΕΜΜΑ:                 Το περιμένω πως και πως.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Ε, ναι. Το βιβλίο είναι καλό; Είναι του Σπινκς, της καινούργιας ανακάλυψης του Τζέρρυ;

ΕΜΜΑ:                 Ναι αυτό είναι και είναι καλό. Πότε μιλήσατε με τον Τζέρρυ;

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Την προηγούμενη εβδομάδα. Πρέπει να κανονίσουμε να βρεθούμε για να το συζητήσουμε και θέλω να είσαι μαζί μας.

ΕΜΜΑ:                 Δεν υπάρχει λόγος. Εξάλλου δεν μου αρέσει τελικά και τόσο.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Α, τώρα ξαφνικά δεν σου αρέσει. (σιωπή)Πρέπει να το ξαναδιαβάσω. Δεν ξέρω τι να κανώ; Το θέμα του είναι κοινότυπο. Λέει για την Προδοσία. Έτσι δεν είναι;

ΕΜΜΑ:                Μάλλον, δεν έχω καταλάβει ακόμα, είμαι στην αρχή.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Χτες πήγα στην Αμέρικαν εξπρές και υπήρχε ένα γράμμα για σένα αλλά δεν το πήρα. Εσύ πήγες;

ΕΜΜΑ:                Ναι το πήρα. Ήταν από τον Τζέρρυ.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Το κατάλαβα από τον γραφικό του χαρακτήρα. Τι σου έγραφε; Η οικογένειά του καλά; Θαρρω πως είναι καλά. Κάποτε έγραφε και σε μένα, κάποτε που είμασταν στενοί φίλοι.

ΕΜΜΑ:                Γιατί τώρα δεν είστε;

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Είμαστε; Δεν ξέρω. Εσύ τι λες;

ΕΜΜΑ:                Είμαστε εραστές.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Το έχω καταλάβει. Καιρό;

ΕΜΜΑ:                Πέντε χρόνια.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Πέντε χρόνια; (παύση) Ο Νέντ είναι ενός χρονού. (παύση) Άκουσες τι είπα;

ΕΜΜΑ:                Είναι δικός σου γιος.

Σκηνή 8η

Εσωτ/νοσοκομείο/γραφείο γιατρού/συνέχεια 6ης

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Μου είχες πει ότι είναι δικός μου.

ΕΜΜΑ:                Έτσι νόμιζα.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Έτσι νόμιζες; Δεν δείχνεις να εκπλήσσεσαι; Το ήξερες;

ΕΜΜΑ:                Όχι σου το ορκίζομαι.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Είσαι μια τσούλα.

Ο Ρόμπερτ σηκώνεται από την καρέκλα για να χτυπήσει την Έμμα αλλά τον διακόπτει ο γιατρός.

ΓΙΑΤΡΟΣ:              Σας παρακαλώ, καθίστε κάτω. Πολιτισμένοι άνθρωποι είμαστε.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Ωραίος πολιτισμός! Η γυναίκα μου να έχει παιδί με τον καλύτερό μου φίλο κι εγώ να το μαθαίνω μετά από 7 χρόνια, την ημέρα που έχασα το δικό μου το παιδί. Τουλάχιστον η Άλις ήταν δική μου ε;

ΕΜΜΑ:                 (κλαίγοντας)Σε παρακαλώ σταμάτα. Δεν αντέχω άλλο.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          (φωνάζοντας)   Η Τ Α Ν  Δ Ι Κ Ο  Μ Ο Υ  Π Α Ι Δ Ι;

ΕΜΜΑ:                 Ναι.

ΓΙΑΤΡΟΣ:              Σας παρακαλώ. Δεν με ενδιαφέρουν τα ερωτικά σας. Δεν είμαι σύμβουλος γάμου. Εμένα με ενδιαφέρει να σώσω μια ζωή που χαροπαλέβει. Το αίμα σας κυρία μου δεν θα φτάσει για να τον σώσουμε. Χρειαζόμαστε και του φυσιολογικού του πατέρα.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Δεν θα το αντέξω αυτό.

ΕΜΜΑ:                 Το παιδί είναι η προτεραιότητά μου. Γιατρέ πείτε μου τι χρειάζεται.

ΓΙΑΤΡΟΣ:              Πρέπει να έχουμε το αίμα από τον βιολογικό του πατέρα αλλά…

ΕΜΜΑ:                 Το αίμα θα το έχουμε. Τι σημαίνει όμως το αλλά;

ΓΙΑΤΡΟΣ:              Χρειάζεται και η συγκατάθεση των νόμιμων κηδεμόνων. Και των δύο εφόσον βρίσκονται εν ζωή. (σιωπή) Ενυπόγραφη.

ΕΜΜΑ:                 (γυρίζει και κοιτάζει τον Ρόμπερτ) Δεν πιστεύω να μην υπογράψεις;

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Το δικό μου παιδί πέθανε, το δικό σου σώσε το μόνη σου.

Ο Ρόμπερτ σηκώνεται από την καρέκλα και βγάινει έξω από το γραφείο του γιατρού. Πλάνο κοντινό στο βλέμμα της Έμμας.

Σκηνή 9η

Εξωτ/πάρκο νοσοκομείου/πρωί/επόμενη μερα.

Ο Ρόμπερτ κάθεται στο παγκάκι και η Έμμα έρχεται από μακριά. Την βλέπει και σηκώνεται να φύγει.

ΕΜΜΑ:                 Περίμενε.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Παράτα με.

ΕΜΜΑ:                 Δεν μπορεί να είσαι τόσο απάνθρωπος. Μιλάμε για μια ανθρώπινη ψυχή και όχι για τον εγωισμό σου.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Έχεις το θράσσος και μου μιλάς για εγωισμό; Τόσα χρόνια όλα ήταν ένα ψέμα. Η αγάπη σου, η συγγνώμη σου, ο Νεντ.

ΕΜΜΑ:                 Καταλαβαίνω την πικρία σου αλλα τώρα πρέπει να την βάλεις πίσω. Αν δεν υπογράψεις ο Νεντ θα πεθάνει. Μετά κάνε ότι θες. Σκότωσέ με, αν αυτό θα σε κάνει να νιώσεις καλά.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Έχασα το παιδί μου. Θα χάσεις κι εσύ το δικό σου.

ΕΜΜΑ:                 Μίλησα με τον Τζέρρυ.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Δεν έχασες καιρό.

ΕΜΜΑ:                 Έρχεται στο νοσοκομείο. Όπου να ‘ναι φτάνει.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Τώρα πρέπει να φοβηθώ;

ΕΜΜΑ:                 Δεν σε απειλώ.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Έτσι ακούγεται.

ΕΜΜΑ:                 Ρόμπερτ την υπογραφή σου θα την πάρω με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Υπάρχει κι άλλη λύση.

ΕΜΜΑ:                 Ποιά;

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Εφόσον θέλεις να σώσεις τον γιο σου, τότε δώσε εσύ όλο σου το αίμα για να σωθεί αυτός.

ΕΜΜΑ:                 Είσαι ένα τέρας! Μην νομίζεις όμως ότι δεν το σκέφτηκα. Δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Δεν το δέχεται το νοσοκομείο. Είναι σαν να με σκοτώνουν εν ψυχρώ. Κανείς δεν παίρνει τέτοια ευθύνη.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Εγώ θα υπέγραφα πάντως.

ΕΜΜΑ:                 Είμαι σίγουρη.

Στο πλάνο μπαίνει ο Τζέρρυ που μόλις έφτασε.

ΤΖΕΡΡΥ:                Καλημέρα. Έμμα πως είναι το παιδί;

ΕΜΜΑ:                 Τα ίδια.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Να υποθέσω πως έχεις πληροφορηθεί για το νέο μέλος της οικογένειάς σου αγαπητέ παλιόφιλε.

ΤΖΕΡΡΥ:                Ρόμπερτ δεν έχω λόγια να πω. Καταλαβαίνω το δράμα σου και δεν ξέρω αν μια συγγνώμη είναι αρκετή.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          (οργισμένος) Τι λες ρε καθίκι; Αιμόφυρτο να σε δω στα πόδια μου και πάλι δεν θα είναι αρκετό. Μου πήρες την γυναίκα μου και τώρα και τα παιδιά μου. Τι άλλο θες να μου πάρεις;

ΤΖΕΡΡΥ:                Δεν ήμουν εγώ η αιτία που έχασες την κόρη σου.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Εσύ ήσουν ρε, γιατί για σένα μιλάγαμε στο αυτοκίνητο λίγο πριν γίνει το ατύχημα. Εσύ μου τα πήρες όλα. Εσύ…

Ο Ρόμπερτ ορμάει στον Τζέρρυ και τον ρίχνει κάτω. Τον γροθοκοπεί ενώ η Έμμα φωνάζει.

ΕΜΜΑ:                 Σταματήστε, σας παρακαλώ. Σταματήστε.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Θα σε σκοτώσω αλήτη.

ΤΖΕΡΡΥ:                Ρόμπερτ σταμάτα, δεν θέλω να σε χτυπήσω.

Ο Ρόμπερτ τον αφήνει και σηκώνεται. Μετά σηκώνεται και ο Τζέρρυ και τακτοποιεί τα ρούχα του.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Δεν αξίζεις ούτε το χτύπημά μου.

ΤΖΕΡΡΥ:                Σε παρακαλώ Ρόμπερτ. Υπέγραψε να σωθεί ο Νεντ. Είναι και δικό σου παιδί.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Το δικό μου έφυγε. Το πήρες εσύ κι αυτό. Το δικό σου δεν πρόκειται να βοηθήσω για να σωθεί.

ΕΜΜΑ:                 Μη μου το κάνεις αυτό.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Το αξίζετε. Σας αξίζει να πονέσετε. Να χάσετε τα πάντα, όπως τα έχασα κι εγώ.

Ο Ρόμπερτ φεύγει και η Έμμα τρέχει από πίσω του παρακαλώντας. Πλάνο στον Τζέρρυ που δακρίζει.

Σκηνή 10η

Εσωτ/δωμάτιο Νεντ/βράδι/Καλοκαίρι 1990

Στο δωμάτιο του Νεντ βρίσκονται ο ίδιος και ο Τζακ, ξαπλωμένοι στο κρεββάτι και κουβεντιάζουν.

ΤΖΑΚ:                    Τελικά φεύγεται αύριο;

ΝΕΝΤ:                   Ναι, και οι τέσσερις μας. Θα κάνουμε επιτέλους αυτό το ταξίδι στην Ιταλία. Θα πάμε Βενετία και μετά στο Τορτσέλλο.

ΤΖΑΚ:                    Εκεί δεν πηγαίνατε όταν…

ΝΕΝΤ:                   Ναι, εκεί. Είπαμε να λύσουμε την καττάρα. (γελάει)

ΤΖΑΚ:                    Χτες άκουσα τους δικούς μου να μιλάνε. Μάλλον κρυφάκουσα θα έλεγα καλύτερα.

ΝΕΝΤ:                   Και τι έλεγαν;

ΤΖΑΚ:                    Είπαν πολλά. Και κυρίως για σένα.

ΝΕΝΤ:                   Για μένα; Οι δικοί σου; Τι έλεγαν; Νόμιζα πως ο θείος Τζέρρυ και η θεία Τζούντιθ με συμπαθούσαν.

ΤΖΑΚ:                    Ο μπαμπάς σε συμπαθεί πολύ. Περισσότερο από όσο νομίζεις.

ΝΕΝΤ:                   Τι εννοείς;

ΤΖΑΚ:                    Νεντ το ήξερες ότι είσαι αδελφός μου;

ΝΕΝΤ:                   (γελώντας) Κόψε τις μαλακίες ρε φίλε. Άκου αδελφός σου;

ΤΖΑΚ:                    Ναι, είσαι.

ΝΕΝΤ:                   Τι λες;

ΤΖΑΚ:                    Ο πατέρας μου και η μητέρα σου ήταν εραστές. Όταν έμεινε έγκυος η μητέρα σου νόμιζε ότι ήσουν παιδί του Ρόμπερτ, αλλά δεν ήσουν. Είσαι αδελφός μου.

ΝΕΝΤ:                   Κόφτο…

ΤΖΑΚ:                    Γι’ αυτό θα έρθει και ο πατέρας μου μαζί σας στο ταξίδι. Θέλουν να σου το πουν εκεί. Λίγο πριν ενηλικιωθείς.

ΝΕΝΤ:                   Σταμάτα, μην λες τίποτα άλλο…

ΤΖΑΚ:                    Υπάρχει και κάτι ακόμα.

ΝΕΝΤ:                   Τι;

ΤΖΑΚ:                    Μπα, τώρα θέλεις να μάθεις;

ΝΕΝΤ:                   (νευριασμένα) Λέγε.

ΤΖΑΚ:                    Το μάτι σου. Το έχασες εξαιτίας του Ρόμπερτ.

ΝΕΝΤ:                   Εξαιτίας του μπαμπά;

ΤΖΑΚ:                    Όχι εξαιτίας του πατέρας σου. Εξαιτίας του Ρόμπερτ. Ο Ρόμπερτ δεν είναι ο πατέρας σου είπαμε.

ΝΕΝΤ:                   Και τι σχέση έχει το μάτι μου με τον Ρόμπερτ.

ΤΖΑΚ:                    Όταν έγινε το δυστύχημα έγινε γνωστό ότι ήσουν παιδί του πατέρα μου. Χρειαζόσουν αίμα για να σωθείς και να σώσουν και το μάτι σου.

ΝΕΝΤ:                   Ναι, και;

ΤΖΑΚ:                    Όταν έμαθε ο Ρόμπερτ την αλήθεια αρνήθηκε να υπογράψει για να σου δώσει ο πατέρας μου αίμα. Βλέπεις χρειαζόσουν τον βιολογικό σου πατέρα και όχι τον ψεύτικο.

ΝΕΝΤ:                   Που καταλήγει αυτό;

ΤΖΑΚ:                    Τελικά αποφάσισε ο Ρόμπερτ να σε βοηθήσει αλλά μετά από κάποιες μέρες. Δεν μπόρεσαν λοιπόν να σώσουν το μάτι σου, γι’ αυτό σήμερα φοράς γυάλινο.

ΝΕΝΤ:                   Γιατί δεν μου είπαν τίποτα; Γιατί είναι ακόμα μαζί; Γιατί παριστάνουν το ζευγάρι;

ΤΖΑΚ:                    Πάντως όχι για χάρη σου.

ΝΕΝΤ:                   Δηλαδή;

ΤΖΑΚ:                    Ο Ρόμπερτ παίρνει ένα μεγάλο ποσό από τον πατέρα μου κάθε μήνα για να μένει μαζί σας. Για να κάνει τον πατέρα σου. Τον πληρώνει.

ΝΕΝΤ:                   (οργισμένος) Σηκώ φύγε τώρα. Τ Ω Ρ Α!

Ο Τζακ φεύγει από το δωμάτιο χαμογελώντας και μένει ο Νεντ μόνος του. Πλάνο στο πρόσωπο του Νεντ.

 

Σκηνή 11η

Εξωτ/αυτοκίνητο σε κίνηση/αργά το πρωί/επόμενη μέρα.

Μπροστά στο αυτοκίνητο βρίσκονται ο Ρόμπερτ που οδηγάει και ο Τζέρρυ. Πίσω η Έμμα και ο Νεντ.

ΤΖΕΡΡΥ:                                Δεν έχω πάει ποτέ στο Τορτσέλλο.

ΕΜΜΑ:                 Είναι όμορφα.

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Ήταν κάποτε. Δεν ξέρω πλέον.

ΝΕΝΤ:                   Γιατί το λες αυτό (παύση), μπαμπά;

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Έχω να πάω χρόνια. Μπορεί να έχει αλλάξει.

ΝΕΝΤ:                   Ε, τώρα που έχουμε πολλά λεφτά μπορούσαμε να πάρουμε και τον θείο Τζέρρυ μαζί, έτσι (παύση) μπαμπά;

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Ναι.

ΝΕΝΤ:                   Ποτέ δεν μου είπατε πως έγινε το ατύχημα. Τι έγινε την στιγμή που τρακάραμε.

ΕΜΜΑ:                 Δεν έχει σημασία. Είμαστε ζωντανοί τώρα και θα κάνουμε επιτέλους αυτό το ταξίδι. Ρόμπερτ δεν θα προλάβουμε την πτήση. Πάτα το λίγο.

ΝΕΝΤ:                   Ναι, πάτα το, (παύση) μπαμπά. Συγνώμη που σας καθυστέρησα το πρωί  και φύγαμε αργότερα.

ΤΖΕΡΡΥ:                Δεν πειράζει παιδί μου, θα προλάβουμε.

ΝΕΝΤ:                   Μου αρέσει που με λες παιδί σου, σε συμπαθώ.

ΤΖΕΡΡΥ:                Ε, κι εγώ…

ΝΕΝΤ:                   Σε βλέπω σαν.. (σιωπή) δεύτερο πατέρα μου.

ΤΖΕΡΡΥ:                Σε ευχαριστώ Νεντ.

ΕΜΜΑ:                 Ρόμπερτ τρέξε πιο γρήγορα, η πτήση..

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Ναι, καλή μου, θα προλάβουμε.

ΝΕΝΤ:                   Μαμά δεν μοιάζω λίγο στον θείο Τζέρρυ; Τα μάτια μου είναι ίδια.

ΕΜΜΑ:                 Δεν θα το έλεγα.

ΝΕΝΤ:                   Ε, μα πως; Εξάλλου πατέρας μου είναι. Ε;

ΕΜΜΑ:                 Νεντ τι λες;

ΝΕΝΤ:                   Ρόμπερτ τρέξε ακόμα πιο γρήγορα. Να φτάσουμε στο περιβόητο Τορτσέλλο το συντομότερο. Εκεί δεν θα μάθω την αλήθεια;

ΡΟΜΠΕΡΤ:          Νεντ σε παρακαλώ, σταμάτα.

ΝΕΝΤ:                   Εσύ τρέχε και μην μιλάς. Εξάλλου δεν είσαι ο πατέρας μου. Και δεν ενδιαφέρθηκες ποτέ για μένα.

ΕΜΜΑ:                 Σταμάτα, ποιός σου τα είπε αυτά;

ΝΕΝΤ:                   Αλήθεια δεν είναι; Όπως αλήθεια είναι ότι το μάτι μου το έχασα εξαιτίας του, γιατί δεν υπέγραφε.

ΤΖΕΡΡΥ:                Αγόρι μου σε παρακαλώ…

ΝΕΝΤ:                   Σκάστε όλοι, έτσι κι αλλιώς σε λίγο, όλοι μαζί, σαν μια ευτυχισμένη οικογένεια, θα φύγουμε από τον μάταιο τούτο κόσμο.

ΕΜΜΑ:                 Τι εννοείς Νεντ;

ΝΕΝΤ:                   Ο κύκλος πρέπει να κλείσει. Τα μιάσματα πρέπει να αφανιστούν από προσώπου γης. Πάτα φρένο Ρόμπερτ.

Ο Ρόμπερτ προσπαθεί να πατήσει φρένο αλλά δεν πιάνει. Η Έμμα βάζει τις φωνές και ο Νεντ γελάει. Στο σημείο που είχαν τρακάρει και τότε, το αυτοκίνητο φεύγει από την πορεία του και πέφτει στο γκρεμό. Σκοτώνονται όλοι.

 

ΤΕΛΟΣ

Νεκτάριος Μπουτεράκος