Τα τρία καλά της μοίρας μας

(Ο Ψινάκης, ο Σαμαράς και ο Γαβαλάς βρίσκονται μέσα στο αυτοκίνητο και κατευθύνονται σε κάτι σκοτεινές ερημιές. Οδηγός είναι ο Ψινάκης, δίπλα του ο Γαβαλάς και πίσω ο Σαμαράς).

ΣΑΜΑΡΑΣ:    Που πάμε καλέ; Τι κατσάβραχα είναι αυτά;

ΨΙΝΑΚΗΣ:    Έχουμε ιδιαίτερη αποστολή σήμερα!

ΓΑΒΑΛΑΣ:    Τι αποστολή; Κανά τεκνό;

ΨΙΝΑΚΗΣ:    Μάζεψε τα σάλια σου μωρή! Σήμερα έχουμε γυναίκα!

ΣΑΜΑΡΑΣ:    Γυναίκα; Πφφ..

ΓΑΒΑΛΑΣ:    Μα με μούντζες θα ασχολούμαστε τώρα;

ΨΙΝΑΚΗΣ:    Λυσσάρες! Είναι οι πιο σημαντική μας αποστολή! Σαν τις καλές εποχές με τον Σάκη!

ΓΑΒΑΛΑΣ:    Τι κορφοβούνια είναι αυτά; Είναι κάτι το τρομερό!

ΣΑΜΑΡΑΣ:    Μα σε στάβλο μένει; Αχ φοβάμαι!

ΨΙΝΑΚΗΣ:    Σκάστε ηλίθιες! Φτάσαμε!

(Κατεβαίνουν από το αυτοκίνητο και πηγαίνουν σε ένα καλύβι. Από έξω περιμένει μια γυναίκα αναμαλλιασμένη, με κουρέλια και βρώμικο πρόσωπο).

ΓΑΒΑΛΑΣ:    Πω πω! Μαύρη ειν’ η νύχτα στα βουνά!

ΨΙΝΑΚΗΣ:    Γεια σας! Είμαστε οι Fab5. Βέβαια για σήμερα μείναμε τρεις, σαν τα τρία καλά της μοίρας μας!

ΕΛΛΑΔΑ:      Γεια σας, εγώ είμαι η Ελλάδα!

ΣΑΜΑΡΑΣ:    Αχ καλέ, όνομα και πράμα! Τι μαλλί είναι αυτό; Αραιό και μπλεγμένο σαν συγκέντρωση του ΠΑΣΟΚ!

ΓΑΒΑΛΑΣ:    Για το ρούχο δεν το συζητώ! Μα καλά πόσους μήνες έμεινες με τους αγανακτισμένους στο Σύνταγμα; Μην αγχώνεσαι, όμως, θα σε κάνω εγώ γκλάμουρους!

ΕΛΛΑΔΑ:      Αλήθεια παιδιά; Έχω προοπτικές να αποκτήσω την παλιά μου ομορφιά;

ΨΙΝΑΚΗΣ:    Θα σε κάνουμε εμείς, να τρέμει και η Μέργκελ! Έτσι βαρύμαγκες; Το ‘χουμε;

ΚΑΙ ΟΙ 3:       Ουου! Ουου! Ουου!

ΨΙΝΑΚΗΣ:    Λοιπόν, χρυσή μου! Σε αφήνω στα λεπτεπίλεπτα δάχτυλα του Λάκη! Θα σε κάνει μια θεά, τυλιγμένη σε γαλάζια και λευκά! Έκανα και ρήμα ο πούστης!

ΓΑΒΑΛΑΣ:    Έλα να δούμε την ντουλάπα σου!

(Στέκονται μπροστά σε μια ντουλάπα).

ΕΛΛΑΔΑ:      Λίγα πράγματα Λάκη μου. Έχουμε και κρίση! Που λεφτά για λούσα! Πάνε οι καλές εποχές με τις δόξες της Μυκόνου!

ΓΑΒΑΛΑΣ:    Καλέ θα μου φύγει το ποστίς! Τι κουρέλια είναι αυτά; Ούτε η ψωροκώσταινα δεν θα τα φόραγε αυτά!

ΕΛΛΑΔΑ:      Ξαναπές το, το τελευταίο!

ΓΑΒΑΛΑΣ:    Ούτε η ψωροκώσταινα δεν θα τα φόραγε αυτά!

ΕΛΛΑΔΑ:      Αυτός είσαι! Συγγνώμη, αυτή…

ΓΑΒΑΛΑΣ:    (Πιάνει ένα πράσινο κουρέλι στα χέρια του). Κοίτα αυτό το χαλασμένο πράσινο! Σαν μαραμένο μαρούλι! Σαν πεσμένο… Αχ, τι τα θυμάμαι, που έχω και καιρό να αυτό… Μα καλά; Ο Γιωργάκης στο έστειλε δώρο;

ΕΛΛΑΔΑ:      Από το ’81 το έχω!

ΓΑΒΑΛΑΣ:    Έτσι εξηγείται! Ε, τότε πάει στην παραγωγή! Παραγωγήηηηη τσίμπα το! (Πετάει το πράσινο κουρέλι στον κόσμο και παίρνει από την ντουλάπα ένα μπλε). Αυτό το ξεπλυμένο μπλε;

ΕΛΛΑΔΑ:      Από την εποχή του γρουσούζη!

ΓΑΒΑΛΑΣ:    Απαπαπαπα! Φτύσε τον κόρφο σου γλυκιά μου! Μη λες τέτοια λόγια και ζει ακόμα ο Μαθουσάλας! Πακέτο κι αυτό! (Πετάει και το μπλε στον κόσμο και παίρνει στα χέρια του ένα ροζ). Ε, δεν το πιστεύω, θα μου φύγουν και τα φυτεμένα από το κεφάλι! Μα καλά, αυτό το κόκκινο, κοντεύει να γίνει ροζ…

ΕΛΛΑΔΑ:      Και το ροζ δεν αρέσει καθόλου στην Κανέλλη!

ΓΑΒΑΛΑΣ:    Όχι, χρυσή μου! Είναι σαν την λευκή κιλότα της Παπαρήγα που την έπλυνε μαζί με την σημαία της! Τζους κι αυτό! (Το πετάει κι αυτό στον κόσμο).

ΕΛΛΑΔΑ:      Τι προτείνεις Λάκη για την περίπτωσή μου;

ΓΑΒΑΛΑΣ:    Στα παλιά καλά μονοπάτια, γλυκιά μου! Η γαλανόλευκη ιστορία πρέπει να πέσει χυτή πάνω σου! Πρέπει να σε δούνε τα παιδιά σου και να σε ξαναθαυμάσουν, να παραδειγματιστούν από το ένδοξο παρελθόν σου! Τότε που περνούσες κουνάμενη, λιγάμενη και σε θαύμαζαν όλοι! Η ιστορία σου θα σε βγάλει ασπροπρόσωπη. (Της φοράει ένα γαλανόλευκο μακρύ φόρεμα). Βίβα γαλάζιο και λευκό, λοιπόν!

ΕΛΛΑΔΑ:      Αχ, Λάκη μου είσαι θεός!

ΓΑΒΑΛΑΣ:    Θεά Αφροδίτη μπορείς να με αποκαλείς! Και μια ακόμα συμβουλή. Μακριά από τους υποκριτές που σε θέλουν κοιμισμένη και ρυτιδιασμένη! Έλα να σε πάω στον Τρύφωνα τώρα! (Βγαίνουν και την δίνει στον Τρύφωνα).

ΕΛΛΑΔΑ:      Τρύφωνα μου στο Dancing ήσουν καταπληκτικός!

ΣΑΜΑΡΑΣ:    (Την βάζει να καθίσει σε μια καρέκλα μπροστά από έναν καθρέφτη). Αχ, τι μου θύμησες τώρα! Κάτσε να φτιάξω το μαλλί, γιατί μας παίρνει και η κάμερα! Τρελοί χοροί και πανυγήρια, και κάτι παίδαροι με μούσκουλα, πολύ αντρουά, σαν τους αρχαίους τους θεούς! Αχ, ωραίες εποχές, δημοκρατικές, λαλαλα…

ΕΛΛΑΔΑ:      Πες μου τι να κάνω με αυτό το μαλλί;

ΣΑΜΑΡΑΣ:    Αχ Παναγιά μου, δεν είναι αυτό μαλλί, αγάπη μου, σαν την δόση που μας δίνει η Τρόικα είναι! Αραιή, ανακατεμένη και δανεική! Μήπως να βάλουμε περούκα;

ΕΛΛΑΔΑ:      Όχι άλλα φέσια Τρύφωνα, όχι άλλα φέσια!

ΣΑΜΑΡΑΣ:    Αχ, είπες φέσια και τι μου ήρθε στο μυαλό;

ΕΛΛΑΔΑ:      Τι;

ΣΑΜΑΡΑΣ:    Ο Εζέλ! Μήπως μια ελληνοτουρκική σύμπραξη θα μας σώσει; Αχ, θα τρελαθώ, θα φτιάχνω το πυκνό μαλλί του Τουρκαλά! Αααααα…

ΕΛΛΑΔΑ:      Σιγά παιδί μου, με ξεκούφανες!

ΣΑΜΑΡΑΣ:    Ακούς ακόμα; Δεν έχεις κουφαθεί με όλα όσα γίνονται γύρω σου;

ΕΛΛΑΔΑ:      Έλα πες μου για το μαλλί μου τώρα!

ΣΑΜΑΡΑΣ:    Το μαλλί, αγάπη μου, είναι σαν τον λαό! Θέλει χτένισμα! Φροντίδα και μαλακτικό για να μην αγριεύει! Δώσε βιταμίνες στο μαλλί, τάισε το για να είναι πάντα υγιές και αναπτερωμένο, όπως το δικό μου το ηθικό! (Αρχίζει και χορεύει τριγύρω). Δεν με βλέπεις πως χορεύω; Λαλαλα… (Την χτενίζει με κόπο).

ΕΛΛΑΔΑ:      Σιγά ρε συ Τρύφωνα με πόνεσες!

ΣΑΜΑΡΑΣ:    Α, είσαι και μυγιάγγιχτη, δεν κατάλαβα; Πρέπει να πονέσεις για να έχεις! Κοίτα, μια κούκλα σε έκανα! Μα που έκρυβες τέτοια χάρη και ομορφιά; Ο Ηλίας θα ενθουσιαστεί τώρα που θα σε δει! Μην παρεξηγηθείς αν δεν χαμογελάσει! Φοβάται μην χαρακώσει η επιδερμίδα! Μεταξύ μας, τώρα αυτά… Ηλία μου σου την παραδίνω! (Έχουν βγει έξω και την δίνει στον Ψινάκη).

ΨΙΝΑΚΗΣ:    Αυτά είναι! Τώρα αναδείχτηκε η χάρη και η πουτανιά σου! Πως είχες καταντήσει έτσι μωρή; Γιατί τους άφησες να σε τσιρομαδήσουν; Θα σε χαστουκίσω!

ΕΛΛΑΔΑ:      Αχ, Ηλία μου, οι ψεύτικες υποσχέσεις με φάγανε! Τα «θα» και τα «θα»! Πες μου ότι μετά από σένα θα μπορέσω να ξανακυκλοφορήσω περήφανη στον κόσμο;

ΨΙΝΑΚΗΣ:    Όσο και να πετάξεις τα κουρέλια από πάνω σου, όσο κι αν φροντίσεις την υγεία των μαλλιών σου, αν δεν τσιμεντωθείς, αν δεν σκληρύνεις την επιδερμίδα δεν σώζεσαι! Πως αλλιώς θα το τσιμπήσεις το τεκνό και θα το πετάξεις στο κρεβάτι; Έλα θα σε πάω εγώ στον θεό Λάγιο και θα σε σώσει!

ΕΛΛΑΔΑ:      Ποιός είναι αυτός;

ΨΙΝΑΚΗΣ:    Σίγουρα δεν είναι ο Καρατζαφέρης! Κάτι σαν τον Περικλή και την χρυσή του εποχή! Τον θυμάσαι;

ΕΛΛΑΔΑ:      Τι αναμνήσεις;

ΨΙΝΑΚΗΣ:    Μα πόσο αρχαία είσαι αγάπη μου;

ΕΛΛΑΔΑ:      Πολύ!

ΨΙΝΑΚΗΣ:    (Φτάνουν σε έναν τύπο με λευκή ποδιά και έναν πάγκο χειρουργικό). Θεέ Λάγιε σου έφερα την Ελλάδα για ανακατασκευή. Μήπως να ρίξω κι εγώ μια ενεσούλα; Νομίζω πως το αριστερό μου το χειλάκι έχει πέσει! Μη με κοιτάς έτσι; Δεν ξεσάλωνα χτες βράδυ!

ΕΛΛΑΔΑ:      Ηλία δεν πιστεύω να πονάει αυτό;

ΨΙΝΑΚΗΣ:    Όσο και η κρίση, γλυκιά μου!

ΕΛΛΑΔΑ:      (Της τρυπάει με ένεση το πρόσωπο). Ωχ! Μα πόσα να αντέξω η δύσμοιρη;

ΨΙΝΑΚΗΣ:    Αντέχεις, είσαι μια κωλοπετσωμένη εσύ! Να, αυτό είναι. Μια πνοή φρεσκάδας χρειάζεσαι! Σαν το πέρασμα του τουρισμού. Έτσι, ακριβώς, είναι και το μπότοξ! Ομορφαίνεις τις παραλίες σου και μετά περιμένεις τους τουρίστες να σου τις κατουρήσουν. Μαζί, όμως, με τα περιττώματα αφήνουν και τα πράσινα!

ΕΛΛΑΔΑ:      (Σηκώνεται από την ντουλάπα). Πως φαίνομαι;

ΨΙΝΑΚΗΣ:    Όπως στις παλιές καλές σου δόξες, αγάπη μου! Είσαι έτοιμη να πάρεις μέχρι και το στέμμα της Ευρώπης!

ΕΛΛΑΔΑ:      Μήπως να δηλώσω συμμετοχή στα καλλιστεία του ΑΝΤ1;

ΨΙΝΑΚΗΣ:    Ξεκαβάλα μωρή! Μη ξεχάσεις να ευχαριστήσεις τον Λάγιο! Αχ, έχω και το λέω ο ταριχευμένος! Λάγιος ο Θεός, Λάγιος ισχυρός, Λάγιος αθάνατος, αναστήλωσων ημάς! Άντε τώρα, δίνε του, γιατί μας τα ‘πρηξες! Αλλά τι να κάνουμε που σ’ αγαπάμε ανά τους αιώνες των αιώνων!

(Η Ελλάδα απομακρύνεται περπατώντας σαν μοντέλο. Ο Ψινάκης πηγαίνει με τους άλλους δύο και την παρατηρούν).

ΓΑΒΑΛΑΣ:    Μια θεά είναι στα γαλανόλευκα!

ΣΑΜΑΡΑΣ:    Και το μαλλί! Κοίτα ανεμίζει κυματιστό!

ΨΙΝΑΚΗΣ:    Αν δεν είχε κάνει και την αναστήλωση, ούτε για ψώνισμα στη Συγγρού! Λοιπόν, κορίτσια τι λέτε; Να τ’ αφήσουμε;

ΚΑΙ ΟΙ 3:       Να τ’ αφήσουμε! Να τ’ αφήσουμε!!

 Νεκτάριος Μπουτεράκος