Ο μετροσέξουαλ

 

Είπαμε κι εμείς σαν άνθρωποι να κανονίσουμε τις διακοπές μας. Από νωρίς ξεκινήσαμε με την φίλη μου την Βιργινία να ψάχνουμε τον προορισμό μας και να μετράμε τα οικονομικά μας. Για τα τελευταία δεν θέλαμε πολύ ώρα. Καλύτερα να πω… δευτερόλεπτα! Ψάχναμε, που λέτε, σε φυλλάδια, γκουγκλάραμε, (μπήκε κι αυτή η λέξη στο ελληνικό λεξιλόγιο! Που είσαι ρε Μπαμπινιώτη;) μέχρι που καταλήξαμε να πάμε στην Ύδρα! Βέβαια, βγαίναμε μείον κάτι εικοσάευρα, αλλά σκεφτήκαμε πως στη χειρότερη θα πάμε… κολυμπώντας. Πανάκριβα τα καραβάκια!

Η λύση ήρθε εξ ουρανού. Η Βιργινία απέκτησε καινούργιο γκόμενο, τον Λάκη, και θα τσόνταρε κι αυτός. «Για πες για το νέο αμόρε!», ρώτησα την κολλητή. «Α, είναι πολύ καλός, όμορφος, αλλά είναι λίγο… μετροσέξουαλ!», μου λέει η Βιργινία. «Μετρο.. τι;». Άσχετος εγώ! Μετροσέξουαλ, λοιπόν, είναι ο άντρας – λέμε τώρα – που ακολουθεί την τελευταία λέξη της μόδας, έχει μοδάτο μαλλί και βγάζει και το… φρύδι! Σκέφτηκα να μην ρωτήσω αν φοράει σπασουάρ, χρειαζόμασταν βλέπετε το τσοντάρισμα για τις διακοπές μας.

Και ήρθε η μέρα η ευλογημένη να φύγουμε για το νησί! Με ένα μικρό σακβουαγιάζ στο χέρι, τα άκρως απαραίτητα, και το χαμόγελο στα χείλη. Ελληνικές διακοπές του 2012! Το ’13 θα κάνουμε όλοι διακοπές στις φυλακές Κορυδαλλού! Στο θέμα μας, όμως… Έρχεται και η Βιργινία, κρατώντας ένα, επίσης, λιτοδίαιτο σακίδιο και ο Λάκης με πέντε βαλίτσες! Που πας ρε κοπελιά με τα προικιά σου; Δεν μπορούσε ο Λάκης να βγει με το ίδιο ρούχο δεύτερη φορά. Άλλο το πρωί, άλλο το μεσημέρι και άλλο στο αχαλίνωτο κλάμπινγκ! Δύο βαλίτσες ακόμα φορτώθηκα ο άμοιρος! Με λουμπάγκο θα περνούσα τις διακοπές μου, για να μη χαλάσει ο κύριος Λάκης το μανικιούρ του.

Εννοείται πως είχαμε νοικιάσει τρίκλινο. Έξαλλος ο Λάκης! Ήθελε τη βόλεψή του ο παρτάκιας, κρόσια μας έκανε τα νεύρα. Πήγε να μιλήσει στον διευθυντή για να μας κάνει καλύτερη τιμή! Δεν υπήρχε εξτρά δωμάτιο. «Αν του καθόμουν, κάτι θα έβρισκε…», φώναζε ο Λάκης. Μα που να του καθόταν; Στα γόνατα να τον ταχταρίσει; Δεν καταλαβαίνω ο χωριάτης. Τακτοποιηθήκαμε στο δωμάτιο. Το ζεύγος στο διπλό κι εγώ στον καναπέ – κρεβάτι. Δύο ο μέτρα ο άνθρωπος, τα ποδαράκια μου περίσσευαν, αλλά τι να πω; Διακοπές της κρίσης! Κάνουμε το μπανάκι μας, φοράμε τα ελαφρά μας και πάμε για φαί. Στο διπλανό σουβλατζίδικο, μη νομίζετε! Ο Λάκης, βέβαια, απέφυγε το γιαουρτοσκόρδιο! Περιορίστηκε σε μια σαλάτα διαίτης, για να μη χαλάσει τη γραμμή! Εγώ με τη φιλενάδα σαβουριάσαμε τον άμπακο. Μετά ακολούθησε το μπαράκι. Πατείς με πατώσε… Είχαν προσφορά στα δύο ποτά, το ένα δώρο και γινόταν το σύστριγκλο. Που να βρεις τραπεζάκι; Πάλι σκέφτηκε να «κάτσει» ο Λάκης στον ιδιοκτήτη, πάλι εγώ έμεινα με την απορία. Μου την έλυσε, βέβαια, μετά η Βιργινία και σοκαρίστηκα εγώ το καθυστερημένο…

Το βράδυ στο δωμάτιο ήταν ακατάλληλο δια ενηλίκους! Για αρχή, ο Λάκης το καλοκαίρι δεν ανέχεται στο κρεβάτι ρουχισμό. Γυμνό το χρυσό μου, όπως το γέννησε η δόλια η μανούλα. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά έτσι τριγύριζε και στο δωμάτιο, με τον Διαμαντή να κρέμεται. Που να φύγω να κρυφτώ! Σκέφτηκα το παγκάκι στην ακροθαλασσιά… Πολύ υγρασία, όμως! Έκλεισα τα μάτια, αλλά τα αφτιά που να κλείσουν. Είχε και ορεξούλες το παιδί. Ευτυχώς η Βιργινία στάθηκε στο ύψος της. Διπλώθηκα εις διπλούν με το σεντόνι – φασκιώθηκα εν ολίγης – μην έχουμε και κάνα ατύχημα στα γεράματα. Τον φοβήθηκε το μάτι μου τον μετροσέξουαλ…

Στη παραλία το πρωινό, χαμός. Ούτε βραχάκι, ούτε γωνίτσα ελεύθερη. Οι μισοί ήταν ξαπλωμένοι πάνω στους άλλους μισούς. Ευτυχώς, μετά από ώρα που γυρίζαμε στην κάψα, έφυγε μια παρέα και μπορέσαμε να απλώσουμε τις κορμάρες μας. Η Βιργινία με το μπικίνι της, εγώ με το σορτσάκι μέχρι το γόνατο και ο Λάκης με το δείγμα από μαγιό, με τα κωλομάγουλα όλα έξω. Για το πόδι δεν μπορώ να πω. Το αντηλιακό γλιστρούσε! Τέτοια κόντρα ξύρισμα ούτε στο στρατό… Ρίχνουμε τις βουτιές μας με την κολλητή και αφήνουμε την Μπριζίτ Μπαρντό να μαυρίζει. Γυρίζοντας, τον βρήκαμε με παρέα… αρσενική! Φίλοι από το στρατό, λέει! Βέβαια, εγώ στον στρατό δεν αποκαλούσα τον διπλανό – που βρωμούσαν τα πόδια του – φιλενάδα! Που να κρυφτεί η κολλητή απ’ την ντροπή.

Να μη σας τα πολυλογώ, πέρασε το τετραήμερο με πρωταγωνιστή τον Λάκη τον μετροσέξουαλ. Και ήρθε η μέρα της επιστροφής. Μαζέψαμε τις βαλίτσες. Οι πέντε του Λάκη είχαν γίνει έξι με όσα μάζεψε από το νησί. Εκείνη τη ροζ τη παντελόνα, τη μεταξωτή, ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω που θα την φόραγε. Βάζουμε κάτω τα περισσευούμενα, για να πληρώσουμε το δωμάτιο. Ο Λάκης, άφραγκος… Το τελευταίο το πενηντάρι το έδωσε για μια ενυδατική, γιατί είχε ξεραθεί το δερματάκι από τον ήλιο. «Τι θα κάνουμε, ρε παιδιά;», ρωτώ ο άμοιρος. «Άσε, πληρώστε εσείς τα δικά σας κι εγώ τον έχω τον τρόπο μου, θα του κάτσω…». Δεν άντεξα ο πολυπαθής και ξέσπασα. «Ε, άμα είναι να γλιτώσω την κατοστάρα, να του κάτσω κι εγώ ρε φίλε… , να κάτσω και στην εφορία, να κάτσω και στην ΔΕΗ… Να τους κάτσω κι εγώ!!!».

 

Νεκτάριος Μπουτεράκος