Τρεις και την κακή σου μοίρα

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Μμμμμ… Είσαι πανέμορφος!

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Το ξέρω…

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Αααααχχχ! Λάμπεις σαν τον ήλιο!

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Πες κι άλλα…

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Ναιαιαιαιαι… Είσαι θεός!

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Κάτι που δεν ξέρω;

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Σ’ άρεσε μωρό μου;

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Καλή ήσουν θνητή!

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Ε, όχι απλά καλή!

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Λίγο καλύτερη από θνητή…

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Αφού έμεινες ικανοποιημένος από τη δούλα σου, καν’ της ένα δώρο!

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Σαν τι έχεις στο μυαλό σου;

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Θέλω να φάω την Πυθία!

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Με ελιές ή με βολβούς;

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Μη με τυραννάς!

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Ω, θνητή, πολλά μας τα ‘πες!

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Τι σου ζητώ ηλιαχτίδα μου; Κάνε τη μικρή αυτή χάρη στην ερωμένη σου.

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Μου στέρεψαν οι χάρες!

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Γιατί είσαι πικραμένος ηλιοφωτισμένε μου;

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Γιατί όλες εσείς οι θνητές το τσουλάτε το καρότσι…

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Το πιο;

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Α, ναι, δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμα!

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Μα τι λες φωταυγή μου;

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Είστε πόρνες!

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Πληγωμένος ακούγεσαι, πες στη γυναικάρα σου όσα σου βαραίνουν την καρδούλα σου.

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Τι να πρωτοπώ; Για την Κορωνίδα, που το σπλάχνο μου κουβαλούσε μέσα της, και πηδιόταν με κάθε αρσενικό που περνούσε;

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Α, τι σκρόφα! Τι σου έκανε ηλιοβάτορά μου! Τη τιμώρησες, όπως αρμόζει;

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Σουβλάκι καλαμάκι την έκανα την κάρυα!

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Και το μωρό;

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Έβγαλα φτερά και νύχια και τις ξέσκισα τα σωθικά, σώζοντάς το!

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Γενναίε μου γυπαετέ!!

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Που ξέρω πως δεν θα μου τα φορέσεις κι εσύ;

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Όχι, μα τον Κοσμά τον Αιτωλό!

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Ποιός είναι αυτός μωρή;

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Αχ, ένα σύννεφο μπήκε μπροστά μου! Μια τζούρα από το μέλλον! Αφού το έχω το κληρονομικό το χάρισμα, βοήθα με την άμοιρη να το αξιοποιήσω! Θέλω να πάρω την Δωδώνη!

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Φέτα θες να φας βραδιάτικα; Μπας κι είσαι γκαστρωμένη;

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Μια αναγούλα την έχω κάθε αυγή, τώρα που το λες! Το μαντείο της Δωδώνης σου ζητώ ηλιοστεφανωμένε μου!

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Και μην ξαναμιλήσεις για την Αιτωλία!

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Μπα και με τάραξες με την αγριοφωνάρα σου; Άσχετο, πως σου ‘ρθε;

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Προλίγου το ανέφερες!

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Μα τι σου ‘κανε η Αιτωλία;

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Μη!!! Μη μου τσαμπουνάς αυτή τη λέξη;

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Μα πως να την πω; Μεσσηνία;

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Βαλτή είσαι κοπελιά;

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Έλα μίλα στη μανούλα, ηλιοπυρωμένε μου!

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Τη Μάρπησσα της Αιτωλίας μου έφερες στο μυαλό! Κλέφτηκε με εναν γκόμενο και την πήγε στο εξοχικό του στη Μεσσηνία!

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Καβάλα σε εντούρο μηχανή;

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Μα τι γλώσσα είναι αυτή που μιλάς;

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Ένα όραμα μου τυραννάει το μυαλό! Δυό ρόδες και από πίσω μαύρος καπνός! Αφού το ‘χω, στο είπα και δεν με πιστεύεις! Και τι έγινε με δαύτη;

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Πήγα και τους βρήκα! Ρίξαμε ένα κλωτσομπουνίδι με τον Ίδα, αλλά μας χώρισε ο Δίας! Της έδωσε δικαίωμα επιλογής!

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Είμαι σίγουρη πως διάλεξε εσένα ηλιοβασίλεμά μου!

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Όχι, τον άλλον τον μπρατσαρά διάλεξε η πουτ…

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Σώπα και μας ακούνε και ανήλικα! Σουβλάκι την έκανες κι αυτή;

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Πίτα με γύρο!

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Άντρακλά μου εσύ!

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Γι’ αυτό σου λέω! Όλες ίδιες είστε! Μα τι είναι αυτό που κουδουνίζει;

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Αχ το κινητό μου;

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Το ποιό;

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Τίποτα, τίποτα! Δεν με καλεί κανείς! Κανείς στο υπόσχομαι!

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Μωρή θα σε κάνω καπνιστή!

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:           Όχι ηλιαφέντη μου! Μη με τιμωρείς…

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Για πες μου, λοιπόν, τι μαντεύεις για την πάρτι σου τώρα;

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ:          Με… με βλέπω χαμογελαστή στην αγκαλιά σου ηλιοπετεινέ μου!!

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:         Αμ, δεν το ‘χεις κοπελιά! Δεν το ‘χεις…

Νεκτάριος Μπουτεράκος