35179-569-1(1)

ΠΡΑΞΗ 1η

Σκηνή 1η

ΑΔΕΙΑ ΣΚΗΝΗ – ΒΡΑΔΥ

Η σκηνή είναι τελείως σκοτεινή. Εμφανίζεται στο κέντρο ο Θύμιος να κάθεται σε μια καρέκλα, κοιτάζοντας ευθεία μπροστά. Το πρόσωπό του ανέκφραστο.

ΘΥΜΙΟΣ

Ο μεγαλύτερος πόλεμος διαδραματίζεται μέσα στην ίδια τη ζωή. (παύση). Εκεί φαίνονται οι ήρωες. (παύση).Εχθροί τα συναισθήματα και θάνατος οι αποφάσεις. (παύση). Κι εγώ είμαι νεκρός…

Σκοτάδι. Εμφανίζεται δεξιά η Μάχη. Κάθεται στο πάτωμα πάνω στα πόδια της. Το κεφάλι της χαμηλά.

ΜΑΧΗ

Νεκρός ο τόπος! Άδεια η ψυχή! (παύση). Ποιος κρατά στα χέρια του το δίκαιο; Ποιος αποφασίζει γι’ αυτό; (παύση). Μπορεί η μέρα να σταθεί δίχως να τη σκιάσει το σκοτάδι; Μπορεί κάποιος να ζήσει στο σκοτάδι, χωρίς λίγο φως;

Σκοτάδι. Πίσω και αριστερά εμφανίζεται η Φαίη. Στέκεται όρθια κι έχει το βλέμμα της κάτω αριστερά της, προς τον Θύμιο που δεν φαίνεται.

ΦΑΙΗ

Φως έγινε στο σκοτάδι μου, αλλά εσύ δεν το καταλαβαίνεις! (παύση). Απάλλαξες με σίδερο το έθνος από την πολιορκία του, μα δεν μπορείς να κρατήσεις τη δική μου ελευθερία με σίδερο. Τον αγαπώ και δεν φοβάμαι να στο πω…

Σκοτάδι. Μπροστά και αριστερά εμφανίζεται ο Αίας. Κάθεται οκλαδόν στο πάτωμα κι έχει το κεφάλι χαμηλά.

ΑΙΑΣ

Να πω τι; Τα λόγια μου έγιναν αέρας τότε! (παύση). Παρακαλούσα… Ικέτευα… Τοίχος! (παύση). Και τώρα; (παύση). Δεν υπάρχει επιστροφή! Παντού θάνατος… Μόνο θάνατος… Εικόνες χωρίς μάτια!

Σκοτάδι. Πίσω και δεξιά εμφανίζεται η Μίνα. Στέκεται όρθια κι έχει το βλέμμα της δεξιά κάτω, κοιτάζοντας μια κούκλα πλαστική που κρατάει και τη νανουρίζει.

ΜΙΝΑ

Μάτια μου! (παύση). Ματάκια μου! (παύση). Ντροπή του πάθους μου! (παύση). Μη με κοιτάτε έτσι! Δεν φταίω… Όχι καρδούλες μου! Δεν θα σας αφήσω! Θα σας έχω πάντα μαζί μου! (παύση). Που;

(Ταρακουνάει την κούκλα δυνατά)

Πάψτε! Σκάστε! Με τρελαίνετε…

Σκοτάδι. Εμφανίζεται η Μάχη.

ΜΑΧΗ

Τρελάθηκε! Όλοι είναι τρελοί! Η κοινωνία πάσχει… Αρρωσταίνει… Ξεψυχά! (παύση). Κι εγώ έχασα τα πάντα! (παύση). Τα δάχτυλά μου δεν αγγίζουν το ψυχρό μάρμαρο… Μόνο χώμα! (παύση). Εκεί έξω…

Σκοτάδι. Εμφανίζεται ο Θύμιος. Το πρόσωπό του ανέκφραστο.

ΘΥΜΙΟΣ

Έξω, μακριά! Όσο και να τρέχω δεν μπορώ να φτάσω! (παύση). Μαύρα πανιά σήκωσα και χάθηκα! (παύση). Εξαφανίστηκα στο λαβύρινθο των τύψεων! (παύση). Έπρεπε να τον είχα ακούσει…

Σκοτάδι. εμφανίζεται η Μίνα. Μιλάει στην κούκλα.

ΜΙΝΑ

Με ακούτε; (παύση). Μιάσματα! Δώρα προδοσίας και αίσχους! (παύση). Μα ναι σας αγαπώ! (παύση). Και η αγάπη, θάνατος είναι!

(Ουρλιάζει δυνατά)

Αααααααα!

(Γελάει υστερικά)

Νάνι, νάνι τα μωρά…

Σκοτάδι. Εμφανίζεται ο Αίας.

ΑΙΑΣ

Μωρά! Τα δικά μου μωρά! (παύση). Κι αυτό το δέντρο άψυχο στέκει στην αυλή! (παύση). Νιώθω πως έρχεται! (παύση). Το τέλος ουρλιάζει από την άκρη του χωριού! (παύση). Απλά περιμένω…

Σκοτάδι. Εμφανίζεται η Φαίη.

ΦΑΙΗ

Περιμένω την αγάπη σου! (παύση). Χωρίς αυτή είμαι ένα τίποτα! Δε ζω… Δεν αναπνέω… Δεν υπάρχω! (παύση). Πάρε με να φύγουμε! Δε με νοιάζει τίποτα…

Σκοτάδι. Εμφανίζεται ο Θύμιος.

ΘΥΜΙΟΣ

Τίποτα δεν θέλω πλέον! Ούτε αυτή, ούτε την ίδια τη ζωή! (παύση). Με αποκαλούν ήρωα, μα είμαι δειλός! Απαρνιέμαι τα παράσημα και τα εύσημα! (παύση).

(Κλαίγοντας)

Μόνο το γιό μου θέλω! Το γιό μου…

Σκοτάδι. Εμφανίζεται η Μάχη.

ΜΑΧΗ

Ο γιος του είχε δίκιο! Έπρεπε να φύγουν… Να χαθούν! (παύση). Μα η αγάπη είναι άλογη. Δεν χαρίζεται! (παύση). Κι εγώ την αγαπώ, μα θα κάνω το σωστό…

Σκοτάδι. Εμφανίζεται ο Αίας.

ΑΙΑΣ

Τι είναι το σωστό; Δεν υπάρχει σωστό και λάθος! (παύση). Δεν επιλέγει κανείς τη ζωή… Αυτή επιλέγει… Κρίνει… Αποφασίζει! (παύση). Εμείς απλά ακολουθούμε…

Σκοτάδι. Εμφανίζεται η Φαίη.

ΦΑΙΗ

Ακολούθησα τα χνάρια σου χρόνια! (παύση). Έγινα η σκιά σου… Με έκανες σκιά σου! (παύση). Μα τώρα σε απαρνήθηκα κι έγινες εσύ σκιά! (παύση). Το δέχομαι…

Σκοτάδι. Εμφανίζεται η Μίνα.

ΜΙΝΑ

(Ουρλιάζοντας)

Δέχτηκα τα πάντα!  Όχι, όμως, αυτό! (παύση). Η εκδίκηση είναι φίδι που σέρνεται! (παύση).

(Γλυκά)

Αγαπημένα μου μωρά, η μανούλα θα κάνει το σωστό για εσάς! Έτσι πρέπει… Πάντα έτσι γινόταν!

Σκοτάδι. Εμφανίζονται και οι πέντε στη θέση τους παγωμένοι. Σκοτάδι.

 

Νεκτάριος Μπουτεράκος